گاه می اندیشم،

--- می توانی توبه لبخندی این فاصله را برداری !

تو توانایی بخشش داری.

دستهای تو توانایی آن را دارد

-- که مرا ،

زندگانی بخشد.

  چشمهای تو به من می بخشد

    شور عشق و مستی

       و تو چون مصرع شعری زیبا،

         سطر بر جسته ای از زندگی من هستی .

که کلاغ سالخورده

با نخستین سوت قطار

سقف واگن متروک را

                       ترک می گوید

دل،

   دیگر

       در جای خود نیست

به همین سادگی !